Liegen, een beetje liegen of toch die dekselse waarheid?

Harro, iedere verkoper die zegt nimmer een leugentje gebruikt te hebben doet het nu wéér. Al ging het over de reden van te laat komen ("Had m'n auto uitgeleend...zat vanmorgen het CD'tje van Frankrijk nog in de navigatie")

Als je het laat bij "een verteerbare weergave van de waarheid" dan blijft het tenminste bij de waarheid. Het is vaak belangrijker om te bepalen wat je NIET zegt dan wèl. What's new?

Beter: “Het spijt me van de tijd, ik hoop dat je ondertussen wat werk hebt kunnen doen, ik heb me vergist in het verkeer en achteraf gezien ben ik gewoon te laat vertrokken”.

Als je er voor kiest de schuld te nemen bespaar je een ander de moeite om je de schuld in de schoenen te schuiven en ben je vaak veel eerder sámen naar een oplossing op zoek.

Heel verfrissend als een fout wordt toegegeven vóórdat er om gevraagd wordt. Ben je vaak toch anders dan een ander.

Toegegeven; de mensen die dit onderschrijven zijn stuk voor stuk al eens in zo’n wak gereden. Ook al konden ze goed schaatsen en voelden ze zich thuis op het gladde ijs….

Prima reminder op z’n tijd!

Groet, Ger

PS
Wat is erger dan van anderen te verlangen dat men voor jou gaat liegen...?

Jammer alleen dat de waarheid niet bestaat.

Gaat het niet meer om 'oprechtheid' , 'wat is het doel?' en 'wat bereik ik met het antwoord'?

Alleen maar de waarheid kan ook meer schaden dan goed doen? Heeft niet iedereen weer een ander antwoord (in dezelfde situatie) en wat is dan de 'waarheid'?

(En nu verdedig ik niet de vette leugen, die is natuurlijk niet goed te praten)

Wat is er zo moeilijk aan gewoon de waarheid zeggen. Op de lange termijn krijg je er een beter contact met de klant door en je hoeft inderdaad minder te onthouden met als extra voordeel (of bonus) een goede nachtrust.

In mijn optiek moet je altijd de waarheid vertellen. Ik zou alleen nooit collega's de schuld geven. Als bedrijf doe je de business samen. Er is een fout gemaakt en de consequenties daarvan zul je als bedrijf moeten nemen. Over het algemeen geeft dat een heel lange klantbinding.

Piet Sleurink heeft daar natuurlijk groot gelijk in. Naar de klant toe heeft niet een bepaalde persoon de fout gemaakt (tenzij je het zelf bent) maar de firma.

liegen is het zelfde als van een glijbaan af gaan: het gaat altijd naar beneden, m.a.w. gewoon vertellen zoals het is. Men kent u toch. De volledige verantwoodelijkheid nemen en excuseren en denken in oplossingen.

Als je vindt dat je er keihard over moet liegen, dan moeten de feiten m.i. wel heel erg zijn.

Ervaring leert namelijk dat klanten, zeker zulke waar je een beetje een relatie mee hebt, toch wel wat gedogen. Uitzonderingen vormen de regel, wel te verstaan.

Als je toch keiharde smoezen nodig hebt, ben je - jijzelf of je organisatie - dan is de reden dat je eigenlijk zó slacht bezig bent, dat zelfs die smoezen maar een pleister op een houten been zijn.
De hoogste tijd voor een heel grondige aanpak.

Ik sluit me aan bij Piet Sleurink. Zonder twijfel: altijd de waarheid.

"Kleine kinderen mogen niet jokken, accountmanagers wel" - helaas is dit voor velen een herkenbaar 'gezegde'...

heey beste mensen. ik heb deze site niet helemaal doorgelezen maar ik moet ergens mij verhaal kwijt. Dit slaat helemaal nergens op om het op deze site te zetten. ( denk ik ) maar ik heb tegen mijn beste vriendinnen gelogen. omdat ik erbij wilde horen. ik weet niet zo goed wat ik moet doen. ik heb gezegd dat ik iemand kende een jongen die ik leuk vond. ik heb smsjes vervalsd en heb een msn account aangemaakt voor hem. Heel verhaal. Maar hij en ik hebben dus verkering gekregen. Maar hij bestaat dus niet. Verzonnen door mijn fantasie zodat ik erbij hoor. Maar nu gaan al me vriendinnen op me hyves vertellen van gefeliciteerd en mijn naam hartje zijn naam. Alleen ik ben bang dat mijn familie erachter komt en dan gaan ze vragen waarvan ik hem ken maar hij bestaat niet eens. Wat moet ik doen?????

Uw naam
Uw emailadres	optioneel
Uw website	optioneel
Vul onderstaande code in: