De potentiële nieuwe werkgever was onder de indruk van zijn verhaal en Peter voelde dat goed aan. Het ijzer smeden als het heet is dacht Peter, dus vermeldde hij dat hij direct kon beginnen. Dat was toch zeker een voordeel? Bovendien kon hij ook nog eens een behoorlijk arsenaal aan trouwe relaties meenemen en dat was direct een flinke omzetverhoging voor het bedrijf.
Ja, Petertjes hebben nu eenmaal zeer trouwe fans!
De directeur van de 'sollicitatieprospect' was redelijk onder de indruk van zijn kandidaat en vooral van zijn enthousiasme en zelfvertrouwen. Dit moet toch wel een kanjer zijn als ik dat zo beluister, dacht hij. Na nog wat wederzijdse informatie te hebben uitgewisseld beloofde de directeur om binnen een aantal dagen een beslissing te nemen, hij wilde toch nog een en ander laten bezinken. No problem, zei Peter: Je belt en ik sta voor je klaar, tot volgende week.
Helaas...
Een week daarna viel de brief op de deurmat van onze sollicitant. Groot was zijn verbazing toen hij het volgende las:
Beste Peter,
Ja, we houden het amicaal – aangezien jij mij ook meteen zonder toestemming tutoyeerde tijdens je sollicitatiegesprek. Wij hebben uiteraard verdere en uitgebreide informatie over jou ingewonnen en moeten helaas constateren dat er in onze organisatie geen plaats is voor iemand die qua omzetcijfers en bezoekfrequenties in het verleden het niveau heeft gehaald van een regio als 'Madurodam'…
Staat Peter de Prater nu weer met beide benen op de grond? Welnee, Petertjes zijn hardleers en weten het altijd beter. Die directeur heeft er echt geen verstand van, de oen. 'Madurodam', hij moest eens weten hoe moeilijk het is om daar binnen te komen.
Herman Meijer
Contour