Een voorbeeld.
De advertentieverkoper
Een advertentieverkoper heeft een goede relatie met een klant. Hij heeft de klant in het verleden veel extra's gegeven en heeft een scherpe prijs neergelegd voor een volgend seizoen.
Dan wordt hij op een zaterdag op zijn mobiel gebeld. De betreffende klant geeft op boze toon aan dat hij zeer ontevreden is over het feit dat hij nog geen editie heeft ontvangen van de uitgave waar zijn advertentie in staat en dat hij van een klant heeft moeten horen dat deze inmiddels uit is.
Geschrokken door deze reactie, biedt de verkoper zijn excuses aan en belooft er maandag achteraan te gaan. Op maandag is de persoon die hij hiervoor moet hebben echter afwezig en dus besluit hij een nieuw exemplaar toe te sturen. Op dinsdag wordt de verkoper opnieuw gebeld door de klant. De klant is in alle staten want hij heeft nog steeds het tijdschrift niet ontvangen en eist dat de verkoper deze nu komt brengen.
Wat te doen?
We moeten twee zaken onderscheiden:
er is een klacht en er is de manier waarop deze wordt geuit.
Is de klacht terecht? Dan betekent dat nog steeds niet dat de klant zich onbeschoft hoeft te gedragen. Want hoewel de regel is: klant is koning, zijn er natuurlijk grenzen.
Evenwichtige reactie
In het geval van het voorbeeld, heeft de verkoper aangegeven dat hij begrip had voor de irritatie, maar dat hij de wijze waarop de klacht werd geuit, niet vond passen bij de situatie. Dat hij het wat hem betreft was opgelost en daarmee klaar.
De klant vond dat hij wel terecht reageerde en hing koeltjes op. Dit had het einde kunnen zijn van een goede klantrelatie. Echter, de verkoper was toch de verstandigste van de twee en stuurde extra exemplaren van het tijdschrift toe (zonder extra excuses) om de klant toch ter wille te zijn. De klant bedankte hem hier netjes voor waardoor de relatie was gered. Maar ook in evenwicht; de klant was duidelijk gemaakt dat 'divagedrag' niet wordt getolereerd.
Marije Sluis
The Sales Agency